Nieoczywiste wakacje

Mimo że od ponad 17 lat nie mieszkam już w Polsce, nadal bardzo mocno czuję z nią więź. To właśnie tam się wychowałam i choć moje życie toczy się dziś gdzie indziej, Polska wciąż pozostaje ważną częścią mnie. Dlatego tak bardzo lubię do niej wracać. Moim ulubionym cytatem o Polsce, mojej ojczyźnie, jest fragment książki „Nędzole” Zbigniewa Masternaka: „Polska. Polska moja słodka, Polska moja kochana. Ja tę Polskę mam w sobie, ciągnę ją za sobą jak cień. Ta Polska wyrosła we mnie, wbudowała się w moje ciało minerałami, które jadłam dzień po dniu, od dziecka. Przez sałatę, przez rzodkiewkę, które tę Polskę korzeniami ciągnęły prosto z gleby. Polska tkwi we mnie jak drzazga, czasami boli, czasami umiera. Ale nie dam jej wyrwać – nigdy. Bo Polska to choroba przyjemna, na którą tak wspaniale, tak wzniośle się cierpi. Tak mile jest kochać Polskę z daleka, wiedzieć, że ona tam jest, piękna i bogata, i ideałów pełna aż po brzegi.” Ale dość już o sentymentach, bo przecież nie po to tu przyszliś...